Het idee om een boek te schrijven over dit onderwerp was er al langere tijd, maar heeft in de afgelopen maanden steeds meer vorm gekregen om nu tot een concreet plan van aanpak gekomen te zijn. Met een eerste geïnteresseerde uitgeverij, een daadwerkelijke planning (+coach) en het eerste interview achter de rug kan ik niet meer terug.
Het moet een boek worden waar sekswerkers zelf vertellen. Wie zijn de mensen die dit werk doen, welke verhalen hebben ze te vertellen over hun leven, hun werk, de liefde, intimiteit, uitbuiting. Over angst, bedreiging, pijn en verdriet. Want dat het mensen zijn die meer zijn dan alleen sekswerker wordt met name in de media, maar ook in publieke opinie, bijna altijd over het hoofd gezien.
Sex workers are people too.
Een grote inspiratiebron voor dit project is het boek Ho, Hookers, Call Girls & Rentboys, samengesteld door David Henry Sterry, voormalig sekswerker en inmiddels auteur van verschillende boeken. In dit boek hebben ruim 30 mensen uit het vak bijgedragen met hun verhaal, wat ze elk op een eigen manier vertellen. Zonder er schaamte, zonder zich in te houden, rauw, oprecht en eerlijk. Negatief en positief.
Met een maandelijkse terugkerende openbare avond: Sex Worker Literati, waarin sexwerkers aan de hand van thema's vertellen voor een divers publiek zet het discours zich in concrete vorm voort.
Na de vele gesprekken die ik inmiddels met uiteenlopende mensen heb gevoerd voelt het als een goede tijd om op zoek te gaan naar de verhalen hier in Nederland. Dit boek moet gaan over de rijkheid en de nuance. Soms wordt gedacht dat als je 'opbouwend' wil schrijven over sexwerkers en hun rechten, je voorbij gaat aan alle negatieve aspecten. Dat is niet het geval. Maar je doet de zaak en de mensen die werkzaam zijn tekort door alle aandacht naar een specifiek element te laten gaan.
Voordat dit boek een realiteit is (herfst 2011 is het plan) komt in juni 2010 het themanummer van LOVER uit, geheel in het teken van dit onderwerp. Met een groot stuk over de politieke stand van zaken in Nederland en Europa. Grassroots activisme, representatie van sexwerkers in de media, vrouwenhandel, loverboy problematiek en stigmatisering. Maar ook over sexwerk en performance art, sexwerkers zelf aan het woord. Mis het niet.
Charming Filth @ Rialto
Rialto Late presents: Charming Filth
Rialto Late Night is always exhilarating. Especially so for the February edition, when Pinched – Sex, Love & Countercultures and Blue Artichoke Films warm up the last grey and wintry days of February. They present an evening full of tempting tawdriness that will warm even the coldest of hearts. And perhaps the evening will warm more of you, too…
There’s lots to enjoy. Of course there’s film: Matinée by Jennifer Lyon Bell, an explicitly sexy erotic drama about a theater actor and actress who go all the way onstage. And more: You and your (secret) lover can dive into the experimental musical erotica of J'fait du porno et j’aime ça, the porn debut of Flemish lingerie designer and writer Murielle Scherre a.k.a. La fille d'O. Meet Murielle in person at Charming Filth!
Temperatures keep soaring in the Rialto Café, where stunning women show off thrilling latex ensembles, courtesy of Scotch & Pepper Latex Couture. The up-close and personal stories of the For Your Ears Only -- Audio Erotica Project will engage your fantasy and inspire you to further naughtiness.
Still begging for more? Stay deep into the night with famous Dutch dj-duo Naald & Kraak. They’ll play retro songs with a sexy twist – so leave the raunchy thumping behind and come enjoy sultry beats instead.
venue: Rialto
adress: Ceintuurbaan 338, Amsterdam
date: 27 February
Give us the right to say yes
Het was volle bak in de zaal van de Balie in Amsterdam waar Mama Cash haar ‘Rights not Rescue!’ debat organiseerde over de rechten van sekswerkers in Nederland en daarbuiten. Ook het publiek was een weerspiegeling van deze internationale insteek, vanuit o.a. Groot-Brittannië en Frankrijk waren bezoekers op dit debat afgekomen.
Bij binnenkomst draaide ‘I’m a sex worker’, een korte film waarin uiteenlopende sekswerkers aan het woord komen en het stereotype beeld van de sekswerker ondermijnen. De film is het resultaat van de eerste Speak Up mediatraining, een bijzondere training waarin sekswerkers worden begeleid in hun contact met de media. Speak Up wordt georganiseerd door de Amerikaanse organisatie Sex Worker Awareness, die van mij naast deze filmische vertegenwoordiging eigenlijk ook in leven de lijve vertegenwoordigd had mogen zijn!
Opvallend was het uitgesproken standpunt van Mama Cash als organisatie over de manier waarop sekswerkers bejegend worden en hun maatschappelijke en sociale positie. Mama Cash is een organisatie die altijd de rechten van sekswerkers heeft ondersteund, maar lijkt deze steun nu tot een van haar speerpunten gemaakt te hebben. Iets wat ook tijdens de introductie door Nikki McIntyre, directeur van Mama Cash nog eens extra werd onderstreept. Ze sprak bevlogen over het belang van rechten voor sekswerkers en de rol die Mama Cash daarin kan spelen.
Daarna gaf moderator Marjan Sax het woord aan het panel, dat bestond uit vier door de wol geverfde experts uit verschillende landen waaronder de Schotse Ruth Morgan Thomas een van de oprichtsters van SCOT-PEP (Scottish Prostitutes Education Project). Naast haar zat Macklean Kyomyo uit Uganda, waar ze in 2008 het Women’s Organization Network for Human Rights Advocacy (WONETHA) opzette om de positie van sekswerkers in haar land te versterken en decriminaliseren. Aan de andere kant zaten Pye Jakobsson, een van de bekendste voorvechtster van sekswerkers in Zweden en Marianne Jonker van het programma Prostitutie van Soa Aids Nederland.
Zweedse invloed in Europa
Met de introductie van Pye Jakobsson werd direct een punt gemaakt wat gedurende het hele debat terugkeerde: de invloed van het ‘Zweedse model’. De Zweedse wetgeving maakt de klant van de sekswerker strafbaar en niet de sekswerker zelf, deze wordt wel geacht belasting te betalen over het werk wat ze officieel niet mag uitvoeren vanwege de strafbaarheid van de klanten. Terwijl in Zweden de protesten tegen dit systeem luider worden lijkt de rest van Europa en ook Nederland daar anders over te denken, ook hier is door minister Hirsch Ballin een wetsvoorstel gedaan om klanten van sekswerkers te criminaliseren en de registratie van sekswerkers verder door te voeren. Het criminaliseren van klanten is inmiddels in veel Europese landen overgenomen en ook in Nederland is hier een wetsvoorstel voor gedaan om dit vast te leggen met de intentie mensenhandel aan te pakken. Een plan waar geen van de panelleden enig heil in zag. Ruth Morgan Thomas stelde dat als je de klanten van juist de meest kwetsbare groep (de slachtoffers van mensenhandel) gaat criminaliseren je de enige lijn met de buitenwereld doorsnijd. Daarnaast zullen mensenhandelaren de eersten zijn die hun vrouwen zullen registreren, om zichzelf zo van verdere verdenking te ontdoen. Verder is onduidelijk welke gevolgen registratie heeft voor de persoonlijke toekomst van degene die zich registreert: wie heeft inzage in deze informatie? Wat zijn de consequenties voor mensen die kinderen hebben? Het draagt niets bij aan het versterken van de positie van de sekswerker.
Hoe kan de positie van de sekswerker versterkt worden?
Sowieso was men het niet eens met de directe connectie tussen mensenhandel en sekswerk en werd de kern van dit debat geraakt: Rights, not Rescue. Alle panelleden benadrukten vanuit verschillende invalshoeken het belang om sekswerkers niet als slachtoffers te zien, maar als zelfstandige individuen die op deze manier hun geld verdienen. In Uganda doet Macklean Kyom dit door de sekswerkers in haar land in eerste instantie hun gevoel van eigenwaarde terug te geven, door ze aan te spreken en ze bij elkaar te brengen. Maar ook door informatie geven en ze mogelijkheden te bieden om anders te werken.
In Europa lijkt de beweging meer activistische kenmerken te hebben. Het oprichten van een vakbond werd hierbij als voorbeeld genoemd, maar ook hier lijkt het een vicieuze cirkel waarin sekswerkers tegen het stigma aanlopen wat zo verankerd is met hun beroepsgroep. Zo is in Nederland het ledental van de vakbond van de Rode Draad maar een fractie van de 20.000 sekswerkers die dagelijks in dit land werkzaam zijn.
Give us the right to say yes
Echter, ondanks de zeer lage financiële mogelijkheden van de verschillende organisaties voor werken (30.000 euro op jaarbasis voor een organisatie als SCOT-PEP, geen subsidies meer voor veel instanties in Nederland) was de toon van het debat strijdbaar en vooral to the point. Er is een basis gelegd om de strijd voor rechten van sekswerkers verder uit te breiden en onder de aandacht te brengen van politici en beleidsmakers, maar vooral bij sekswerkers zelf. Als sekswerkers weten wat hun rechten zijn en deze bevechten wordt het mogelijk misstanden op een andere, meer inhoudelijke manier aan te pakken dan nu en het stigma omtrent sekswerk beetje voor beetje af te breken. Om met de woorden van Ruth Morgan Thomas af te sluiten: ‘Give us the right to say yes, this automatically gives us the right to say no’.
Join us at TURN*ON
Drop by on Saturday October 17 for live readings or submit your personal fetish online or IRL at the festival.
TURN*ON | Artivistic 2009
The world to come is so sexy. We are unstoppable for we are fueled with an incredible urge to embrace the pleasure provided by difference, exchange and liberation. Our actions today are charged with an energy that is animated by the rise of change and a movement that is simply irresistible. For its upcoming fourth edition, Artivistic is going sexy. From October 15 to 17, 2009, we invite participants to discuss, question, and imagine the proxemics of sexuality, technology and politics. While keeping issues of power and control in question, we want to turn to the potency of pleasure, curiosity, humor, and desire in order to TURN*ON that which has yet to be thought and experienced differently.
Building on previous generations of gatherings, Artivistic 2009 asks the following questions:
- What kind of world is worth fantasizing about? How can imagination act as a productive tool to think sex with and beyond the body? Fantasy always plays a role in political projects when we imagine the "world we want", but how does that fantasy become reality? Where does the line blur? What feedback loops are created between what we desire and the lives we live everyday?
- What actually makes resistance irresistible? The different notions of sex, gender and sexuality draw our attention to the task of naming. That task can be appropriated in liberating ways. How do we move away from tired and troublesome terminology in order to create different relationships that unleash new ways of thinking (and relating) and new strategies for political action? How can reimagining sex contribute to a process of decolonization in every sense of the word?
- What are the alternative infrastructures of sex? Sex is everywhere. Everyone talks about sex and this can tend to be polarizing and unproductive. How we address sex might get us somewhere more, say... stimulating, by welcoming the critical analysis of the production and consumption of sex, and an exploration of self-organized, even intimate, initiatives. What new libidinal economies of service and information are emerging with respect to sex work and how can we struggle for the rights of communities forging these new paths?
Artivistic is an international transdisciplinary three-day gathering on the interPlay between art, information and activism. Artivistic emerges out of the proposition that not only artists talk about art, academics about theory, and activists about activism. Founded in 2004, the event aims to promote transdisciplinary and intercultural dialogue on activist art beyond critique, to create and facilitate a network of diverse peoples, and to inspire, proliferate, activate.
Madison Young is not your average porn star
Met het uiterlijk van het ideale buurmeisje zet ze je in eerste instantie op het verkeerde been, maar Madison windt geen doekjes om wat ze doet. Touwen daarintegen des te meer: als bondagemodel (oa voor kink.com) en hoofdrolspeelster in een groot aantal (BDSM)pornofilms kan je niet om Madison heen en dat zou je ook niet moeten willen.
Want Madison is veel meer dan een model, naast haar films en modellenwerk is ze oprichtster van Femina Potens, een queer activistische galerie in San Francisco. Met Femina Potens heeft ze een platform opgezet waar vrouwelijke en transgender kunstenaars hun werk kunnen tonen. Een deel van het geld wat ze met haar werk werd verdiend gaat direct in de galerie.
Madison Young is een uitgesproken feministe met een duidelijke visie op pornografie en BDSM, onderwerpen die niet bij iedereen een feministisch verantwoorde associatie oproepen. Maar juist vanuit die positie laat ze zien dat het voor haar juist een heel logische combinatie is. Ze blijft hiermee niet in haar niche zitten, maar zoekt juist ook de mainstream media op.
Op haar blog, wat een jaar lang een sluimerend leven leidde, schrijft ze over haar ervaringen en interviewt ze haar collega's.
See all blog entries